سلام!
يادتونه كه گفتم مي رم؟
خوب تاريخش هم معلوم شد. ان شاالله 5 شهريور مي ريم.

منتهي خيلي کم دارم. نمي دونم. اگه من جاي خدا بودم اصلاْ به آدمي مثل خودم ...

رو به آن وسعت بي واژه كه همواره مرا مي خواند

دل من آب مي خواد
دل من آبي مي خواد
خسته شدم از اين همه رنگ به رنگي
باغ، قفس، پنجره، گل
نقش و نگار لب حوض
آسمان آبي ما
ديوار آجري همسايه هامان است

هر قدر هم باران ببارد چيزي نمي خورد
زمين سيماني ما
كه به جاي باغچه، گوشه حياط كاشته ايمش
----------------------------

دلم مي خواست آخرين جايي كه مي بينم اونجا باشه

آخر يه مقاله اين رو نوشته بود. فكر می كنم ارزش فكر كردن رو داشته باشه.

خوشحال ميشم بدونم كه از اين جمله چی برداشت می كنين!؟

Do not wait for the future

Let future wait for you