چند روز پيش اين رو از راديو شنيدم:
پسركي وارد رستوران شد و پشت ميزي نشست. جمعيت نسبتا زيادي هم منتظر خالي شدن ميزها بودند. وقتي گارسون اومد، پسرك قيمت بستني ميوه اي رو ازش پرسيد. قيمت بستني ميوه اي 50 سنت بود. پسرك قيمت بستني معمولي را هم پرسيد. 35 سنت! پولهايش را شمرد و به گارسون، كه با نگاهي تند اعمال او را نظاره مي كرد، سفارش يك بستني ساده را داد. گارسون غرولند كنان بستني ساده ي او را همراه صورتحساب آورد. پسرك پول را پرداخت و مشغول خوردن بستني شد. با تموم شدن بستني، پسرك هم رستوران را ترك كرد. گارسون وقتي ميز را تميز مي كرد، چيزي ديد كه او را متاثر كرد: پسرك 15 سنت انعام براي گارسون گذاشته بود.
----------------------
تو بودي چيكار مي كردي؟ يه لحظه مي توني از خواسته هات دل بكني؟
----------------------
حالا يه چيزي هم بگم بخندين:
بعد از ظهر بر مي گشتم خونه، تلفن زنگ زد:
-سلام
-سلام
- آقاي محمدي؟
- بله خودم هستم.
- ببخشين از صدا و سيما مزاحم ميشم.
- خواهش مي كنم بفرمايين. 
- اگه امكانش باشه، مي خواستيم يه مصاحبه باهاتون داشته باشيم!
درمورد طرحهايي كه اجرا فرموديد. البته اگه مزاحمتون نشيم.
.....
كم مونده بود قرار رو هم بذاريم. 
آخر سر ديدم اشتباه گرفته!
حيف كم مونده بود معروف شيم ها! 
------------------------
دور جواني از سر گيرم
گر كه ز دستت ساغر گيرم
...
عمرم بند است به سر مويي
مي بخشم جان گر تو بگويي
دارم در دل غم جانكاهي
مستم امشب مست نگاهي
در دل نبود هرگز غم بود و نبود جهان
باشد در دل ما را غم تو كه نشسته به جان
