مي كشم ناز
مي كنم پرواز
مي خورم ناله
مي دهم آواز
مي خورد چو هوا ناله هاي مرا دم نمي آرم
نشنود سخنم يار دير كهنم خم نمي آرم
بشنوي تو اگر خنده هاي مرا غم نمي آرم
رو چو نمود او بدين درگاه دم به هم نمي آرم
غم نمي آرم, دم نمي آرم
پس آتش خاموشيم را با كه بسوزم؟
نغمه هاي حال و روزم را با كه بگويم؟