راه ار چه من بپويم
تو جام دل شكستي
با جامه اي خونين
از درد ها گسستي

حقا كه بي وفايي
ار دل نهد صدايي
بي لطف آن نگاهت

آن آشناي راهت
درد دلم شنيده
با اشك در دو ديده
آرامشم خيال است
از راه سر بريده

ار دوست هم بخندد
من زاريست كارم

بادا رهي به كويت
اين بار اگر گذشتم
بادا دمي به رويت
اين بار ار بخندي

اي آشناي ديرين
اي مبدا نگارين
اي آرزوي ديدار
با دردهاي شيرين

من عاشق خيالي
آيد شبي، وصالي
ار تو بناز خندي
من باز هم صبورم
ار تو به پيشم آيي
من باز هم به دورم
ار تو خودت نمايي
من باز هم كورم

باشد كه دست گيري
دست دلم بگيري
با ياريت گزيني
اين خون دل كشيدن
همه نالة شنيدن
يك آه از ديده ديدن
صد آه از دل نديدن